Menu
18-05-2022

‘Annelies is de eerste begeleider die ik vertrouw’

Een paar uur nadat Stella* in het ziekenhuis bevallen is, wordt haar dochtertje bij haar weggehaald, een spoeduithuisplaatsing. Die middag staat ze weer bij de kamertraining op de stoep. Stella zet het die middag op een drinken. “Ik was helemaal verdrietig en kapot. Door de alcohol verdween dat gevoel.”

Vijf jaar later vertelt Stella (26) in haar eigen huisje haar lange, verdrietige verhaal samen met Annelies, haar ambulante begeleider van Timon. Ze is 25 weken zwanger van haar vierde kindje. Een box, bed en badje staan al klaar voor de kleine. Stella’s leven heeft een positieve wending genomen nadat ze twee jaar gelden dakloos werd.

Crisis
De eerste keer dat ze thuis wegloopt, is ze twaalf. “Mijn moeder kreeg een nieuwe man en dat kon ik niet accepteren. Ik mocht van mijn moeder alles en van hem niks. Mijn moeder koos voor mijn gevoel voor hem. Ik was heel rebels.”

Na een paar weken crisisopvang komt ze weer thuis, maar in de jaren daarna krijgt Stella met een klein leger aan hulpverleners te maken. En ze blijft weglopen. Als Stella op haar zestiende zwanger raakt, verlaat ze definitief het huis. “Iedereen probeerde me om te praten om abortus te doen.”

Na een feestje komt de Raad van de Kinderbescherming in beeld. “Ik had gedronken en geblowd. De volgende dag voelde ik me niet goed. Ik ging naar het ziekenhuis, omdat ik me zorgen maakte over de baby. Het ziekenhuis deed een melding bij de Raad.”

Onstabiel
De periode vanaf haar zestiende omschrijft Stella nu als een hel. “In die tijd had ik het gevoel dat ik de wereld aan kon, maar ik had een onstabiele relatie. Het was geen verkeerde jongen, maar hij had agressieproblemen. Eerst ging het goed, maar toen ik zwanger was, sloeg hij me voor het eerst.” Stella voelt zich gevangen. “Hij kon het niet hebben, dat ik met mijn studiefinanciering voor het geld zorgde. Hij bepaalde mijn leven en zat in gangs in de onderwereld. Het werd zo erg dat mijn kindjes werden afgenomen.”

Als haar vriend werk vindt, lijkt het alsof betere tijden aanbreken. Stella is voor de derde keer zwanger. “Hij sloeg me niet meer en we deden veel leuke dingen.” Juist op dat moment verdwijnt hij onverwachts voorgoed uit haar leven. “Ik heb hem nog een keer gesproken. Hij zei ’laat me met rust en je had een abortus moeten doen’.”

Uithuisplaatsing
Stella richt zich op de bevalling. “Na de geboorte van mijn dochtertje, zou mijn tweede zoontje op bezoek mogen komen om te wennen. Dat was mij beloofd. 5 uur na de bevalling werd mijn dochtertje weggehaald. Ze wilden de voogdij over haar net zoals bij mijn oudste zoon. Mijn hele wereld stortte in. Ik gaf op.”

Om haar pijn te verdoven zet Stella het op een drinken. “Mijn leven ging achteruit. Ik ging heel vaak conflicten opzoeken en belandde in ruzies.” Ze wordt op straat gezet en belandt in de crisisopvang. Als haar zorgcontract wordt beëindigd, trekt Stella in bij haar nieuwe vriend. Tot de twee op straat worden gezet door de woningbouw, vanwege overlast.

Dakloos
Stella: “Toen ik dakloos was, ben ik toch weer op zoek gegaan naar een begeleid wonen plek. Timon kende ik nog via een meisje. Elke paar dagen hing ik bij Timon aan de telefoon.”

Annelies herinnert zich de eerste ontmoeting nog goed. “Het ging echt slecht met je. Je sliep op straat en dat zag je. Je was mager, at slecht en maakte je erg zorgen. Eigenlijk was je een beetje een zwerver.” Stella lachend: “Het was echt zo. Ik had al dagen niet gedoucht en voelde me totaal niet op mijn gemak.”

Annelies: “Het was dapper dat je de hulpverlening weer bent ingegaan. Je had veel nare ervaringen gehad. Ik zag dat je echt van heel ver kwam, maar dat motiveerde me ook. Ik geloofde dat we met elkaar je leven een andere wending konden geven.”

Trauma
Annelies: ”We zijn met je schulden aan de slag gegaan. Ook de communicatie en omgang met huisgenoten, met je vriend en je moeder was een groot deel van de begeleiding. Dagelijks spraken we elkaar telefonisch en twee keer in de week ging ik langs. Als er wat gebeurde, belde Stella.”

Stella: “Alles wat ik heb meegemaakt in mijn leven, moest verwerkt worden. Mijn schuldgevoel over hoe dingen zijn gegaan. Ik had ook emoties opgekropt, waarvan ik moest praten. Daarom ben ik in traumatherapie gegaan. Ik heb mijn agressie leren controleren. Niet meer ruzie maken, vechten en m’n kamer slopen. En ik heb geleerd hoe ik beter met mijn vriend kan omgaan.”

Vertrouwen

Als het samenwonen een periode toch weer moeizaam gaat, woont Stella een half jaar bij woongemeenschap Hart voor West. Stella: “Elke zondag ging ik daar naar een viering en op woensdag naar een huisgroep. We aten samen en er werd een stukje uit de Bijbel gelezen. Het geloof maakt veel uit voor mij. Het geeft me het gevoel dat alles goed komt. Als ik heb gebeden, geeft dat een gevoel van rust. Ik heb het neergelegd bij God; ik hoef het niet zelf op te lossen.

Annelies is de eerste begeleider die ik echt kon vertrouwen en bij wie ik open kon zijn over de fouten die ik heb gemaakt of als iets niet lekker ging. Ze is mijn steun. Als ik het even niet weet, dan geeft ze feedback.”

Annelies is blij met alle verandering die ze bij Stella ziet. “Je hebt een enorme groei doorgemaakt. Eerst was je agressief en suïcidaal. Dat is allemaal niet meer zo. Nu wens ik je toe dat je de kans krijgt voor je kind te gaan, meer rust en stabiliteit in je relatie en dat je met God blijft gaan.”

Waar Stella zelf van droomt? “Als ik mag dagdromen over mijn toekomst, dan zie ik mijn kleine en ik. Veel verder kijken kan ik nu niet. Drie maanden na de bevalling kijk ik met mijn job consulent verder. Wat ik graag zou willen doen? Mijn diploma halen voor pedagogisch medewerker of maatschappelijk werker en anderen helpen. En: gewoon een normaal leventje met werk en m’n kleine.”

*Stella is niet de werkelijke naam van de vrouw die geportretteerd wordt.

Fotografie: Inge Kooiman
Tekst: Inge-Mirjam Mester

ingekooimanfotografie-9
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2022 Privacy Cookies Disclaimer Webmail