Menu
22-12-2020

“Dit voelt voor het eerst als mijn thuis!”

Ze werd op haar zestiende zelf uit huis geplaatst, heeft ADHD en is moeder van twee kinderen. Celeste is nog maar 23, maar ze heeft al een heel leven achter zich. Jarenlang woont ze steeds op verschillende groepen. Inmiddels heeft ze eindelijk een plek gevonden waar ze zich thuis voelt. Samen met haar dochtertje woont ze bij Timon.

“Ik ben altijd al bezig geweest om mezelf op orde te krijgen. Ik denk vanaf het moment dat ik uit huis ben geplaatst toen ik zestien was. Maar het voelde alsof ik niet begrepen werd. Dus liep ik weg van de groepen, omdat ik het niet leuk vond daar en ik gewoon mijn eigen ding wilde doen. Regels kan ik heel moeilijk hanteren.”

Moeder
Vier jaar geleden verandert het leven van Celeste ingrijpend als ze voor het eerst moeder wordt. Na negen maanden wordt haar zoontje uit huis geplaatst. “Het ging ook niet goed. De hechting met mijn zoon was niet goed. Maar er waren nog wel stappen geweest voor een uithuisplaatsing, dat was echt heftig.”

Het is wel het moment dat Celeste stappen voor zichzelf gaat zetten. “Tot mijn 21ste ben ik een lastige puber geweest. Als ik terugkijk naar die tijd dan denk ik, ik was zo eigenwijs, ik deed zo erg mijn eigen ding.

Op mijn 21ste ben ik therapie gaan volgen. Die therapie kwam op het perfecte moment. Door de therapie begreep ik mensen beter. Waarom ze dingen deden, waarom dingen gebeurden zoals ze gebeurden. Toen kon ik ook pas echt zien wat mijn zoon nodig had en wat ik echt wilde bereiken. Ik heb ADHD en daar begon ik ook beter mee om te leren gaan.”

Bende
Ondertussen probeert Celeste met haar begeleider nieuwe woonruimte te zoeken. Ze woont op dat moment in een kamer. “Het was daar echt vies, een bende. Ik zorgde niet goed voor mezelf en die kamer hielp ook niet.” Tijdens die zoektocht blijkt dat Celeste weer zwanger is. “Ik heb toen direct gezegd dat ik woonbegeleiding nodig heb. Het moest niet nog een keer fout gaan. Toen zijn ze met man en macht gaan zoeken naar een goede plek.”

Zo ontmoet Celeste voor het eerst Timon-begeleider Lydia. Ze is inmiddels zes maanden zwanger en samen verhuizen ze haar spullen naar haar nieuwe woonplek.

Celeste: “Ik moest Lydia echt leren vertrouwen. Ik hield Lydia in de gaten als ze me kwam helpen met het huishouden. Als ze stofzuigde of iets verplaatste, dan zette ik het terug. Nu gaat het goed en kan ik de begeleiding accepteren. Lydia is echt een hele grote steun geweest. Ik heb veel van haar geleerd. Het belangrijkste is misschien wel het loslaten van dingen.” Lydia: “We hebben veel gepraat over dingen die haar dwars zaten.”

Emmelie
Na een complexe zwangerschap wordt in maart dochter Emmelie geboren. Celeste: “Mijn grootste zorg was de hechting met mijn dochter, die had ik met mijn zoontje niet. Daarom kreeg ik begeleiding vanuit een andere organisatie. Er werd steeds benadrukt wat ik wel goed deed. Ik zag zelf een lijn omhoog, dat het wel goed zat met de hechting.”

Lydia: “Ik heb dat eerste half jaar echt gezien dat ze zo goed een band opbouwde met Emmelie. Daardoor kreeg ze vertrouwen in haar moederschap. Sterker nog, die rol van moeder, die is haar op het lijf geschreven! Celeste is uitgegroeid tot een vrouw die weet dat ze dit kan. Die vertrouwen heeft in zichzelf. En de lessen die ze heeft geleerd, hebben ook effect op de relatie met haar zoontje.”

Celeste: “Mijn zoontje woont in een pleeggezin en zal daar ook blijven. Mijn band met hem was slecht, maar dat gaat steeds beter. Met zijn pleeggezin heb ik heel goed contact. Ik beschouw ze als een soort familie. Ik hoor er ook echt bij. En Emmelie ook. Een keer in de maand gaat ze bij haar broertje logeren. Hij gaat nu naar school en daar wordt ik ook bij betrokken. Het is echt een topgezin!”

Trots
Inmiddels zit Celeste op twee derde van haar traject bij Timon. Lydia: “Het laatste half jaar is gericht op het huishouden en als het lukt met wat hulp, kan ze uitstromen naar een opstap woning. Celeste: “Ik vind het nog moeilijk voor te stellen dat het straks klaar is. Maar ik heb nu een doel. Mijn motivatie is dat ik mijn kinderen genoeg kan geven. Als ik een eigen huis heb, met Emmelie, dan ben ik supergelukkig.”


Tekst: Inge-Mirjam Bosveld

Elk jaar belanden er meer gezinnen op straat. Zonder veilige plek, zonder thuis. Met jouw gift kunnen we meer gezinnen de warmte geven van een dak boven hun hoofd, een liefdevol netwerk en kansen om te groeien. 💛✨ Help jij mee? Ga naar www.timon.nl/doneer.

ingekooimanfotografie-apeldoorn18
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2021 Privacy Cookies Disclaimer Webmail