Menu
12-04-2021

Groeien in zelfvertrouwen

Een kleinschalig zorgtraject midden in de wijk, waarbij jongeren binnen één organisatie stapsgewijs door kunnen stromen van intensieve 24-uursbegeleiding naar zelfstandigheid. Een traject waarbij, naast professionele hulpverleners, omwonende vrijwilligers als ‘goede buur’ een grote rol spelen. Werkt dat? En hoe dan?

Het verhaal van Tim de Olde (27) laat zien dat juist de combinatie van professionele én vrijwillige inzet een belangrijke bijdrage kan leveren aan duurzaam herstel.

‘Chronisch depressief, verward en beschadigd’, zo omschrijft Tim de Olde de Tim die in het voorjaar van 2018 bij een beschermd wonen locatie van Timon komt wonen. Tim: ‘Toen ik startte bij Timon voelde ik me slechter dan ooit. Mijn tienertijd was ik doorgekomen door niet te zeuren en gewoon hard te werken. Met grappen probeerde ik dat wat ik echt voelde te maskeren. Maar nu was ik op een punt gekomen dat dat niet langer lukte. De diagnoses stonden zwart op wit: een chronische depressie, PTSS. En een ‘niet zo’n prettige jeugd’ werd opeens mishandeling… best shocking.’

Van beschermd…

Tim: ‘Als ik heel eerlijk ben, stond ik er aan het begin van het traject bij Timon niet zo positief in. Ik wilde vooral met rust gelaten worden.’ Begeleider Else kan dat bevestigen: ‘Het was in die eerste fase echt wel even zoeken naar hoe ik Tim het beste kon ondersteunen. Waar hij uiteindelijk vooral behoefte aan had, was een luisterend oor; een rondje lopen en zijn verhaal kunnen doen. Ik weet dat Tim het zelf niet altijd prettig heeft gevonden om ‘beschermd’ te wonen. Aan de andere kant… het ging op dat moment mentaal echt niet goed met hem. Deze plek gaf het hem wel rust en de mogelijkheid om op zichzelf te reflecteren.’

De ruimte om zichzelf opnieuw uit te vinden, vindt Tim niet alleen bij Else, maar ook bij omwoners Mark en Danielle. Tim: ‘Wanneer ik aan hen denk, komen er alleen maar positieve beelden naar boven: veel samen lachen, monopoly spelen, ’s avonds als ze thuis kwamen even een praatje over de schutting: ‘Hé buurman! Hoe was je dag?’.

Omwoner Danielle: ‘We probeerden één keer per week samen te eten. Die maaltijden waren niet verplicht, maar Tim was er altijd. Hij zorgde voor een goede sfeer en had altijd overal een mening over, haha! Omwoner Mark: ‘Tim en ik konden heerlijk discussiëren. We waren het soms flink oneens, maar het ging altijd op een luchtige, vriendelijke manier.’

Danielle: ‘We zeggen tegen alle jongeren: je bent welkom om aan te bellen. Niet iedereen wil of kan dat, maar Tim dus wel. Hij voelde zich vrij en veilig genoeg om uit zijn eigen wereldje te stappen en bij ons de drempel over te gaan.’

Het ongedwongen, gelijkwaardige contact met de omwoners is voor Tim van grote betekenis: ‘Door hen voelde ik me weer een beetje normaal en groeide mijn gevoel van eigenwaarde.’

Naar beschut…

De positieve ontwikkeling die Tim doormaakt, resulteert in een relatief snelle doorstroom naar ‘beschut wonen’. Hij verhuist naar een andere locatie, krijgt meer vrijheden en een andere begeleider. Tim: ‘Tussen Roelof en mij was het contact meteen heel fijn. Als iemand me zegt wat ik moet doen, dan wil ik het juist niet. Wat dat betreft ben ik soms net een klein kind. Roelof pakte het anders aan. Hij legde de bal bij mij: ‘Wat wil je?’, vroeg hij vaak. En als ik daar dan antwoord op gaf, zei hij: ‘Dat kan jij!’.

Roelof liet in alles blijken dat hij echt in mij geloofde. Als ik er nu over vertel, merk ik dat me dat raakt… Zijn benadering gaf me zelfvertrouwen.’

In diezelfde periode vindt er nog een andere belangrijke verandering plaats: Tim start weer met studeren. Vijf dagen per week reist hij naar Zwolle voor de opleiding tot docent aardrijkskunde. Tim: ‘Vooraf was ik doodsbang, maar het heeft goed uitgepakt.’

En verder

Geleidelijk aan wordt het face-to-face contact met Roelof en de omwoners minder. Overdag zit Tim op school en in de avonden en weekenden is hij steeds vaker bij zijn vriendin, die hij kort na de start van de studie leert kennen. Het gaat zo goed met Tim zelf en tussen Tim en zijn vriendin dat ze besluiten om samen te gaan wonen. Intensieve begeleiding vanuit Timon is niet langer nodig.

Tim: ‘Er is veel veranderd in de periode dat ik bij Timon woonde. Waar ik vroeger veel van mijzelf eiste en niet om hulp kon vragen, kan ik nu accepteren wat mijn issues zijn. Ik heb geleerd dat het goed is om te praten in plaats van weglachen. Als het even niet zo lekker gaat, durf ik dat gewoon tegen mijn vriendin te zeggen.’ Begeleider Else: ‘De belangrijkste les die Tim geleerd heeft, is volgens mij het besef dat het leven niet voorbij is als je hulp hebt gehad. Ik geloof dat je gelukkig kunt worden als je in staat bent om niet altijd het uiterste van je zelf te eisen en als je om hulp kunt vragen. En dat is precies wat Tim gedaan heeft.’

ingekooimanfotografie-24
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2021 Privacy Cookies Disclaimer Webmail