Deze website maakt gebruik van cookies, daarmee voorzien we onze bezoekers van gebruiksgemak op onze website. Door te klikken op de knop akkoord, stemt u in met het gebruik van cookies. Meer weten over de verschillende cookies? Zie onze cookieverklaring. Akkoord
Menu
28-07-2020

"Het allerleukste was het wegracen"

“Het was zo fijn om even iets heel leuks te hebben. Ik zag de jongens helemaal opleven.” Stralend vertelt pleegmoeder Arianne over de racemiddag in Rouveen die speciaal voor pleegkinderen van Timon werd georganiseerd door stichting Groot Hart. Arianne: “Toen we thuiskwamen, zei de jongste: ‘Hier ga ik over dromen’.”

Toen pleegzorgbegeleider Bertie mailde of Ariannes pleegzoons mee wilden doen, hoefden ze daar geen twee keer over na te denken. “De jongens waren direct enthousiast. Normaalgesproken gaan we vaak met hen in het weekend op pad. We hebben een museumjaarkaart en bezoeken dan bijvoorbeeld een museum in Amsterdam. Door corona vielen alle uitjes weg. De racerij kwam dus als geroepen."

Zelfs regen kon de pret niet drukken. “Ze konden bijna niet wachten. De voorpret was al geweldig. Bij Ons Achterhuis in Rouveen werden we gastvrij ontvangen met koffie, limonade, worstenbroodjes en snoep voor de kinderen." Televisiepresentator en autocoureur Rob Kamphues hield een leuk verhaal en daarna was het zover. De kinderen mochten een helm opdoen en daarna om beurten een rondje racen met Rob. "De jongens stapten allebei zo blij uit na hun rondes. De oudste had het wel spannend gevonden, maar ook heel leuk. En de jongste had zelfs twee rondjes gedaan, hij had er helemaal rode konen van. Daarna mochten ze nog op de foto met Rob en kregen ze een oorkonde.”

Twee broertjes
Arianne (51) vangt samen met haar man Bas sinds zes jaar twee broertjes op van inmiddels 8 en 9 jaar oud. Arianne en Bas hadden samen al een zoon (12). “Ik ben op mijn 39ste voor het eerst moeder geworden. We vonden kinderen zo ontzettend leuk. Na een aantal jaren besloten we ons te oriënteren op pleegzorg. We hadden tijd en ruimte in ons huis. Maar hoe en wat het zou worden stond toen nog helemaal niet vast. Zou het voor vakanties of weekend worden? Via via kwamen de jongens op ons pad, twee broertjes.

Toen ze bij ons kwamen hadden ze allebei een flinke achterstand. Daar zijn we eerst heel druk mee geweest. We probeerden zoveel mogelijk alle normale dingen te doen die je met kinderen doet. Ze gingen ook direct naar peuterspeelzaal.

Ik heb mijn baan opgezegd, de combinatie werkte niet, en ben 100% voor de kinderen gegaan. De impact is ook groot als je er twee kinderen bij krijgt die extra zorg nodig hebben. Bas doet ook heel veel, maar meer in het weekend. Hij gaat met de jongens fietsen, dan eten ze samen ergens een ijsje.”

Groeien
“Voordat ze kwamen werd van de oudste gezegd dat hij nooit zou leren fietsen of zijn zwemdiploma zou halen en dat hij autistisch zou zijn. Heel veel dingen zou hij niet kunnen. En nu: hij fietst hele einden, hij heeft zijn diploma’s gehaald en hij heeft alle Avi-niveaus al uitgelezen.

De jongste gaat naar een gewone school, de ander naar het speciaal onderwijs en naar een zorgboerderij. Met allebei komen we bij de kinder- en jeugdpsychiatrie om aan wat dingen te werken en om ze goed mogelijk de puberteit in te krijgen. Maar het gaat goed met ze. Ik ben echt hartstikke trots. Als ik zie hoe ze groeien, hoe goed ze het doen: daar doe ik het voor.

Van tevoren kun je niet overzien waar je aan begint en hoeveel impact het heeft. Ook voor onze zoon: voor hem zijn er leuke dingen in het hebben van twee broertjes, maar ook mindere dingen. Hij vindt hun gedrag wel ingewikkeld. Maar ik heb nooit gedacht, ik doe het niet meer. Ze blijven bij ons.”


Tekst: Inge-Mirjam Bosveld

ingekooimanfotografie-99
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2020 Privacy Cookies Disclaimer Webmail