Menu
22-04-2022

Ik kreeg echt de ruimte

“De woongroep heeft me geholpen om uit mijn schulp te kruipen en mezelf te laten zien. Ik kreeg echt de ruimte om dat in mijn eigen tempo te doen.” Desiré (27) kwam drie jaar geleden als een onzekere jonge vrouw aan bij Timon woongroep Leidsche Rijn. Ze kampte met een sociale angststoornis en vond de ruimte om te zijn wie ze is.

Terugkijkend ziet Desiré dat ze van jongs af aan worstelt met angst. “Op de middelbare school vond ik het al spannend om rond te lopen op het schoolplein.” Na haar beroepsopleiding werkt Desiré een jaar fulltime als grafisch vormgever. Haar vader overlijdt in die periode en ze krijgt een depressie en een burn-out. “In die tijd kwam ik erachter dat ik een sociale angststoornis heb. Als ik een presentatie moest geven of gewoon mijn mening of als iemand vroeg hoe het met me ging: dan voelde ik me paniekerig. Ik wist niet hoe ik contact moest maken met anderen. Daardoor voelde ik me vaak buitengesloten.” Tussen Desiré en haar moeder loopt het niet lekker. “Thuis vond ik het lastig om mijn verhaal kwijt te kunnen. Ik was ook heel emotioneel en prikkelbaar en vond geen rust.”

Kat uit de boom
Daarom wil Desiré uit huis. “Als ik in de spiegel keek, zag ik een onzeker iemand die heel weinig zelfvertrouwen had. Daarbij wilde ik hulp én ik zocht een plek om te wonen. Zo kwam ik bij Timon. Een woongroep leek me het beste. Daar zou ik gezelligheid vinden en buren waar ik bij terecht kon als er iets is, maar ook de ruimte om me terug te trekken.”

Desiré kan 1,5 maand later bij de woongroep komen wonen. “Vanaf mijn balkon kon ik in de binnentuin kijken en zien wie er allemaal waren. Ik heb eerst de kat uit de boom gekeken. Allemaal nieuwe mensen, ik vond het zo spannend. Als we op maandag samen aten, zorgde ik altijd dat ik er als eerste was, zodat niet iedereen naar me keek als ik binnenkwam.”

Maatschappelijk begeleider Ingrid is al die tijd voor Desiré een steun en toeverlaat. “Ingrid is echt belangrijk voor mij. Met haar besprak ik aan welke doelen ik ging werken. Bijvoorbeeld dat ik meer naar buiten zou gaan, de deur uit. Ik sloot me best wel af. En ook het zoeken naar dagbesteding was een doel. Ik heb me laten omscholen naar medewerker klantenservice. En ik moest leren grenzen stellen. Bijvoorbeeld naar een collega die altijd met mij een dienst wilde ruil en.”

Vertrouwenspersoon
Na een half jaar voelt Desiré zich zo veilig in de woongroep dat ze het durft te vertellen als er iets niet goed gaat in haar leven. “Ik was gewend om zelf met dingen te dealen. Maar na een tijd had ik echt een familiegevoel bij de woongroep. Kernbewoner Aline was een soort vertrouwenspersoon voor mij. Bij haar kon ik mijn verhaal kwijt. Af en toe ging ik bij haar thee drinken of eten en we gingen samen sporten of wandelen. Aline dacht echt met me mee. Zo vond ik het eerst heel spannend om een app te sturen naar de groepsapp van de woongroep als ik niet kwam eten. Dan stuurde ik een berichtje aan Aline en liet zij het de groep weten. Als het had gekund had ik best op de woongroep willen blijven wonen. Ik zou best kernbewoner willen zijn.”

“Ik kan beter ‘nee’ zeggen en deel meer mijn gevoelens. En in de spiegel zie ik iemand die zelfverzekerder is”

Groothouden
Inmiddels woont Desiré niet meer bij de woongroep. Ingrid komt nog wel wekelijks langs. “Van Ingrid heb ik geleerd dat ik mijn emoties mag tonen en dat ik me niet altijd groot hoef te houden. Rond de winter heb ik nog wel last van somberheid. Maar ik durf veel meer qua sociale contacten en ben niet meer zo afhankelijk van anderen. Ik kan beter ‘nee’ zeggen en deel meer mijn gevoelens. En in de spiegel zie ik iemand die zelfverzekerder is. Gelukkig gaat het echt beter.”

Begeleider Ingrid
“Een woongroep is een soort mini-samenleving waar je kunt oefenen om zelfstandig te leven en waar je ook fouten mag maken. Desiré was een meisje die zich klein hield in alles. Ik heb haar op zien bloeien. Ze is het contact echt aangegaan en heeft haar angsten nooit gebruikt als excuus. Nu straalt ze gewoon. Waar Desiré eerder paniek voelde in sociale contacten, heeft ze, onder andere met hulp van haar buren uit de woongroep, stappen gezet in haar sociale ontwikkeling. Daardoor is ze ook anders naar zichzelf gaan kijken.”

Auteur: Inge-Mirjam Bosveld
Fotograaf: Inge Kooiman, Pas-see fotografie

Pas-see Fotografie - St Timon - februari 2022 - preview-5
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2022 Privacy Cookies Disclaimer Webmail