Deze website maakt gebruik van cookies, daarmee voorzien we onze bezoekers van gebruiksgemak op onze website. Door te klikken op de knop akkoord, stemt u in met het gebruik van cookies. Meer weten over de verschillende cookies? Zie onze cookieverklaring. Akkoord
Menu
20-12-2018

‘Je moet aan de toekomst van je kind denken’

Bijna twee jaar was hun dochtertje Lisanne toen William en Janet besloten dat ze beter in een pleeggezin kon opgroeien. Een moeilijke beslissing. “Heel dubbel”, vertelt William. “Maar als je weet dat het beter is voor je kind moet je je gevoel uitschakelen en je verstand gebruiken.”

Te makkelijk

Na de bevalling wordt Janet een maand opgenomen in een GGZ-instelling en komt er begeleiding in het gezin. Het ging een jaar goed, totdat Lisanne groter werd en meer aandacht vroeg. Janet bleek autisme en een angststoornis te hebben. Het zou voor haar moeilijk of zelfs onmogelijk zijn een kind op te voeden. Zelf merkte William ook dat er iets niet klopte. “Lisanne was te makkelijk. Ik ging met haar naar de winkel toen ze net kon lopen. Normaal gesproken rent zo’n dreumes weg en graait van alles uit de schappen. Maar Lisanne bleef netjes bij me. Ze had geleerd: mama houdt daar niet van. In haar ontwikkeling begon ze achter te lopen. Met andere kinderen spelen leek me daarom goed. Lisanne kon drie dagen naar een kinderdagverblijf.”

Geen plezier

Inderdaad maakte Lisanne dankzij het kinderdagverblijf een sprongetje in haar ontwikkeling. Maar juist dat maakte het voor Janet nog lastiger. Overal slingerde speelgoed en er liep een dreumes tussen die van alles ontdekte. Ze ruimde het speelgoed constant op. Frustrerend voor moeder en kind. William: “De lichamelijke verzorging van Lisanne ging Janet prima af, maar de opvoeding werd haar teveel. Ze wilde het te goed doen en werd tegelijkertijd beperkt door haar angsten en autisme. Janet werd depressief en Lisanne paste zich aan. Zo zelfs dat ook zij depressieve trekken vertoonde. Ze lachte weinig en maakte uit zichzelf geen plezier.”

Uiteindelijk besluit Jeugdzorg dat het niet meer gaat en adviseert pleegzorg. “Dat was wel even slikken. Gevoelsmatig wil je je kind niet bij een vreemde brengen. Ik was bang dat we Lisanne nooit meer terug zouden zien. Toch zagen we uiteindelijk geen andere oplossing. Onze relatie, mijn werk: alles had te lijden onder de situatie. Het was een ontzettend moeilijke beslissing die ons veel verdriet deed. Maar uit liefde voor Lisanne genomen.”

Begrip

Binnen een maand kwam Timon met een pleeggezin uit een dorp verderop. William: “Stikzenuwachtig gingen we kennismaken. De eerste indruk was positief. Ik voelde direct een klik. Ze keken niet op ons neer, maar toonden begrip.” Al na twee weken in het pleeggezin merkt William verschil bij Lisanne. “Ze keek opgewekter en was veel vrijer.” Een bevestiging: dit was de juiste keuze. Lisanne is in haar pleeggezin goed op haar plek en is in haar ontwikkeling met sprongen vooruit gegaan.”

Getroffen

De weekenden is Lisanne bij William en Janet. “Voor Janet is een weekend genoeg. Zij is echt een betere moeder geworden. Vroeger trok Lisanne bij pijn of verdriet altijd naar mij. Nu Janet veel meer emotioneel beschikbaar is, gaat Lisanne net zo makkelijk naar haar toe.” “Natuurlijk missen we Lisanne, maar we weten dat het beter is zo. Ik besef dat wij het getroffen hebben met de pleegouders. Zoals mijn vader zegt: zij zijn een geschenk uit de hemel’.”

lisanne
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2019 Privacy Cookies Disclaimer Webmail