Menu
12-04-2022

"Mijn leven was een hel"

Een paar uur nadat Stella* in het ziekenhuis bevallen is, wordt haar dochtertje bij haar weggehaald, een spoeduithuisplaatsing. Die middag staat ze weer bij de kamertraining op de stoep. Stella zet het op een drinken. “Ik was helemaal kapot. Door de alcohol verdween dat gevoel.”

Vijf jaar later vertelt Stella (26) in haar eigen huisje haar verdrietige verhaal samen met Annelies, haar ambulante begeleider van Timon. Ze is 25 weken zwanger van haar vierde kindje. Een box, bed en badje staan al klaar. Stella’s leven heeft een positieve wending genomen nadat ze twee jaar geleden dakloos werd.

Crisis
De eerste keer dat ze thuis wegloopt, is ze twaalf. Na een paar weken crisisopvang komt ze weer thuis, maar in de jaren daarna krijgt Stella met een klein leger aan hulpverleners te maken. En ze blijft weglopen. Als Stella op haar zestiende zwanger raakt, verlaat ze definitief het huis. Na een feestje komt de Raad van de Kinderbescherming in beeld. “Ik had gedronken en geblowd. De volgende dag ging ik naar het ziekenhuis, omdat ik me niet goed voelde en zorgen maakte over de baby. Het ziekenhuis deed een melding bij de Raad.”

Onstabiel
De periode vanaf haar zestiende omschrijft Stella als een hel. “Ik had het gevoel dat ik de wereld aan kon, maar ik had een onstabiele relatie. Het was geen verkeerde jongen, maar hij had agressieproblemen. Het ging goed, maar toen ik zwanger was, sloeg hij me voor het eerst.” Stella voelt zich gevangen. “Hij bepaalde mijn leven en zat in gangs in de onderwereld. Het werd zo erg dat mijn kindjes werden afgenomen.”

Als haar vriend werk vindt, lijkt het alsof betere tijden aanbreken. Stella is voor de derde keer zwanger. Juist op dat moment verdwijnt hij onverwachts voorgoed uit haar leven.

Uithuisplaatsing
Stella richt zich op de bevalling. “Na de geboorte van mijn dochtertje, werd mij beloofd dat mijn tweede zoontje op bezoek mocht komen. 5 uur na de bevalling werd mijn dochtertje weggehaald. Ze wilden de voogdij over haar net zoals bij mijn oudste zoon. Mijn hele wereld stortte in. Ik gaf op.”

Om haar pijn te verdoven zet Stella het op een drinken. Ze wordt op straat gezet en belandt in de crisisopvang. Daarna trekt Stella in bij haar nieuwe vriend. Tot ze op straat worden gezet vanwege overlast.

Dakloos
Stella: “Toen ik dakloos was, ben ik weer op zoek gegaan naar een begeleid wonen plek. Timon kende ik nog. Elke paar dagen hing ik bij Timon aan de telefoon.”

Annelies herinnert zich de eerste ontmoeting nog goed. “Het ging echt slecht met je. Je sliep op straat en dat zag je. Je was mager, at slecht en maakte je zorgen. Eigenlijk was je een beetje een zwerver.” Stella lachend: “Het was echt zo. Ik had al dagen niet gedoucht en voelde me niet op mijn gemak.”

Trauma
Annelies: ”We zijn met je schulden aan de slag gegaan. Ook de communicatie en omgang met huisgenoten, met je vriend en je moeder was een groot deel van de begeleiding. Dagelijks spraken we elkaar telefonisch en twee keer per week ging ik langs.”

Stella: “Alles wat ik heb meegemaakt, moest verwerkt worden. Mijn schuldgevoel over hoe dingen zijn gegaan. Ik had emoties opgekropt, waarover ik moest praten. Daarom ben ik in traumatherapie gegaan. Ik heb mijn agressie leren controleren.”

Vertrouwen
Als het samenwonen toch weer moeizaam gaat, woont Stella een half jaar bij een woongemeenschap. Daar komt ze tot geloof. Stella: “Het geloof maakt veel uit voor mij. Het geeft me het gevoel dat alles goed komt. Als ik heb gebeden, geeft dat een gevoel van rust. Ik heb het neergelegd bij God; ik hoef het niet zelf op te lossen.

Annelies is de eerste begeleider die ik echt kon vertrouwen en bij wie ik open kon zijn over de fouten die ik heb gemaakt of als iets niet lekker ging. Ze is mijn steun.”

Annelies is blij met alle verandering die ze bij Stella ziet. “Je hebt een enorme groei doorgemaakt. Eerst was je agressief en suïcidaal. Nu wens ik je toe dat je de kans krijgt voor je kind te gaan, meer rust en stabiliteit in je relatie en dat je met God blijft gaan.”

Waar Stella van droomt? “Als ik nadenk over mijn toekomst, dan zie ik mijn kleine en ik. Verder kijken kan ik nu niet. Na de bevalling kijk ik met mijn job consulent verder. Ik wil mijn diploma halen voor maatschappelijk werker en anderen helpen. En: gewoon een normaal leventje met m’n kleine.”

*Stella is niet de werkelijke naam van de vrouw die geportretteerd wordt.

ingekooimanfotografie-28-1
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2022 Privacy Cookies Disclaimer Webmail