Deze website maakt gebruik van cookies, daarmee voorzien we onze bezoekers van gebruiksgemak op onze website. Door te klikken op de knop akkoord, stemt u in met het gebruik van cookies. Meer weten over de verschillende cookies? Zie onze cookieverklaring. Akkoord
Menu
07-07-2020

Rug tegen de muur

Met haar rug tegen de muur zakt ze op de vloer van haar kale flat. Ze huilt wanhopig. “Je had beloofd dat we dit samen zouden doen, dat je m’n kind niet af zou pakken.”

Het klopt helemaal. Deze moeder heeft zelf gevraagd om hulp. Ze kampt met een flink trauma, is doodmoe en wil in therapie. Kan haar kindje zorg krijgen op de dagen dat ze in therapie is, is haar vraag. Ik ga op zoek en vind een betrokken pleeggezin die ook de moeder hartelijk wil verwelkomen. Maar ondertussen kom ik meer te weten over haar situatie. Wat blijkt: ze wordt bedreigd en doet ’s nachts nauwelijks een oog dicht. De situatie is zo penibel dat we de veiligheid van haar en haar kindje, op de dagen dat ze samen nog thuis zijn, niet kunnen garanderen. Ze moet zelf naar een geheim adres en dat betekent dat ze tijdelijk afscheid moet nemen van haar kindje.

Die boodschap breng ik haar die middag in haar kale flat. Ik heb het zó met haar te doen en snap haar angst om haar kind kwijt te raken. Wat ben ik blij dat ik naast haar zit en haar recht in de ogen kan kijken. Ik vertel haar dat we er écht samen voor gaan, maar dat dit eerst moet. Dat ze tot rust moet komen. Haar kindje wordt geheim geplaatst en de moeder gaat keihard met zichzelf aan de slag. Gaandeweg kan deze moeder steeds meer dagdelen voor haar kindje zorgen en na een half jaar wonen ze weer samen.

Het is één verhaal van de velen die ik van dichtbij heb meegemaakt. Wat is pleegzorg een mooie vorm van zorg, die heel dicht bij het gewone leven staat. Daar geniet ik nog iedere dag van, ook na twaalf jaar in dit vak.

Lastig
Maar juist dat contact is lastig in deze coronatijd. De verhalen van ouders die hun kind (wat in een pleeggezin verblijft) al weken niet kunnen bezoeken, grijpen me aan. Pleegkinderen die niet naar school kunnen, waardoor zowel pleegkinderen en het pleeggezin het zwaar hebben.

Als hulpverlener voel ik me beperkter omdat ik minder ouders, pleegouders en pleegkinderen zie. Anders ben ik bij een overplaatsing, een eerste kennismaking, een afstemgesprek, maar nu niet. Dat vind ik lastig. In mijn werk is het belangrijk om de gezichtsuitdrukking van mensen te zien en de sfeer te proeven. Soms ben ik bang dat ik daardoor dingen mis.

Maar wat ik het moeilijkste vind, is dat voor kinderen in onveilige situaties de signaleringsfunctie van scholen wegvalt. Daarom is het fijn dat de basisscholen weer opengaan! En wat zou het mooi zijn als pleegkinderen weer hun ouders kunnen ontmoeten.

En verder: ik mis mijn collega’s en word het thuiswerken wat zat, maar ach… wij redden ons wel!

Alinde ter Veen
Alinde werk als matcher, werver en opleider in regio noordoost. Met een ‘mooi, gedreven en vrolijk team’ zet ze zich maximaal in om pleegouders te koppelen aan pleegkinderen.

WhatsApp Image 2020-07-07 at 17.15.05
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2020 Privacy Cookies Disclaimer Webmail