Deze website maakt gebruik van cookies, daarmee voorzien we onze bezoekers van gebruiksgemak op onze website. Door te klikken op de knop akkoord, stemt u in met het gebruik van cookies. Meer weten over de verschillende cookies? Zie onze cookieverklaring. Akkoord
Menu
14-02-2020

Verhaal van collega Nely: 'Denk niet zwart wit'

Nely Barendregt begeleidt tienermoeders bij Timon in Rotterdam. Kimberly ging deze blanke mevrouw vertrouwen.

“Het was een warme, benauwde dag toen ik Kimberly voor het eerst zag. In juli 2018 kwam ze met haar dochtertje wonen op een van de locaties van Timon in Rotterdam waar wij tienermoeders begeleiden. Kimberly was net zeventien, haar dochtertje net twee. Al haar spullen stonden in de kamer. Het was veel te veel. Kimberly had totaal geen overzicht en straalde een afkeer uit naar de hulpverleners. Later legde ze uit waar die afkeer vandaan kwam: ‘Blanke mensen vinden ons niet goed en willen onze kinderen afpakken’. Kimberly voelde zich minder omdat ze donker was.

Ze had een turbulent leven. Haar moeder was in Rotterdam opgegroeid maar leefde sinds 2016 op Curaçao. Kimberly had in de gesloten jeugdzorg gezeten en was in die tijd zwanger geraakt. Ze was op Curaçao bevallen, maar was teruggekomen naar Nederland om hier haar leven op te bouwen. Ze had rondgezworven en was bij een zorginstelling beland voordat er bij ons plek kwam. Timon helpt tienermoeders met huisvesting en het moederschap. We begeleiden bij financiën, indicaties, onderwijs en ondersteunen bij de opvoeding.

Tot 2013 werkte ik in het bedrijfsleven. Wel wist ik veel van de zorg omdat ik ruim dertig jaar mentor en bewindvoerder was van twee zussen. In 2018 kwam ik bij Timon. Kimberly was een van mijn eerste cliënten. Die dag zette ze haar spullen in haar woning en ging ze met haar dochtertje naar haar zus in Brabant. Wekenlang liet ze niets van zich horen, maar ik ben een terriër. Met alleen een straatnaam en de achternaam van haar zwager zocht ik haar op. Ik liep alle naambordjes langs en zo vond ik Kimberly en haar dochtertje terug.

Kimberly vertelde dat ze niet in de toegewezen woning kon blijven omdat zij en haar vriend eerder lastig gevallen waren in deze buurt. Ik twijfelde of het waar was, maar al snel werd besloten dat ze elders een appartementje zou krijgen. Haar spulletjes moesten tijdelijk opgeslagen worden totdat die plek vrijkwam. Uit haar netwerk wilde niemand haar meer helpen verhuizen. Ik regelde een aanhanger, huurde een opslagbox en met een paar man uit de nachtopvang verhuisden we de boel. Kimberly vond het heel speciaal dat ik dit voor haar deed. Sinds die dag vertrouwt ze me.

Ik begeleidde haar intensief en daarbij was ik altijd supereerlijk. Begin dit jaar wilde ze iets bespreken maar wist niet goed hoe. Ze bleek zwanger. Ik vroeg of ze blij was en of ik haar mocht feliciteren. Dat was niet zo. Ze wilde een abortus. In principe ben ik tegen abortus, maar vaak zie ik dat er meer problemen komen als de abortus doorgezet wordt. Dus ik steunde haar. Later zei ze: “U werd niet boos en gaf geen oordeel, dat vond ik fijn.”

Kimberly en haar vriend woonden samen met hun dochtertje. Regelmatig kwam de politie aan de deur vanwege geluidsoverlast of ruzies. Er lagen twee meldingen bij Veilig Thuis omdat haar dochtertje getuige was van al dat geweld. Toen de situatie precair werd, regelde ik via een fonds een ticket en een paspoort zodat de kleine veilig naar Kimberly’s moeder in Curaçao kon. We waren net op tijd op Schiphol, want ze moest die ochtend nog het paspoort ophalen. Had ze niet tijdig geregeld. En ze moest ook nog even nepwimpers kopen.

Aanvankelijk kwam er rust, maar haar vriend bleef komen, ging steeds meer drinken waardoor er weer veel ruzie was. Uiteindelijk zette de woningstichting haar uit huis. Moesten we weer alles opslaan. Inmiddels is de kleine weer in Nederland. Kimberly’s moeder blijft hier wonen zodat ze beter voor haar dochter en kleindochter kan zorgen. Dat geeft veiligheid.

Pas geleden is Kimberly achttien jaar geworden en vroeg ze of ik haar wilde blijven begeleiden. Mijn manager is akkoord gegaan, want als we haar nu loslaten gaat het zeker fout. Daar is ze dolblij mee. Ik heb gezegd dat ik blijf maar dat ik niet meer alle shit ga oplossen.”

Soms moet je buiten de lijntjes kleuren. Dat heb ik gedaan bij Kimberly.

De naam van de jongere is om privacyredenen gefingeerd.

lr-werkenbijtimon-ingekooimanfotografie-77 - kopie
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2020 Privacy Cookies Disclaimer Webmail