Deze website maakt gebruik van cookies, daarmee voorzien we onze bezoekers van gebruiksgemak op onze website. Door te klikken op de knop akkoord, stemt u in met het gebruik van cookies. Meer weten over de verschillende cookies? Zie onze cookieverklaring. Akkoord
Menu

‘Pleegouderschap is zowel moeilijker, als mooier dan ik dacht’

De Goudse Mark (42) en Anne Marie (39) Boon houden wel van een beetje hectiek. Hun gezin bestaat uit drie dochters van 14, 11 en 7 jaar en twee pleegkinderen: een dochter van 21 jaar en een zoon van 10 jaar. Deze zomer starten ze met een gezinshuis waardoor ze nog meer kinderen op kunnen vangen.

Het gezin is een paar maanden geleden verhuisd naar een ruime vrijstaande woning met acht slaapkamers en een eigen kinderdomein met boekenhoek en knutseltafel. ‘Als gezinshuis kunnen we ook kinderen opvangen met een licht verstandelijke beperking of psychiatrische aandoening,’ vertelt Anne Marie. ‘Doordat we genoeg ruimte hebben, zitten de kinderen niet op elkaars lip. En dat is soms hard nodig,’ lacht ze.

Toch benadrukt Anne Marie dat zo’n ruime woning geen must is om pleegkinderen op te vangen. ‘Ik zie het zo: als je veel ontvangen hebt, kun je veel geven. Je kunt met net zoveel passie en liefde pleegkinderen opvangen in een rijtjeshuis. Het gaat er uiteindelijk om of je kinderen kunt begrijpen en begeleiden.’

Schudden aan je boompje
Anne Marie maakte al vroeg kennis met het pleegouderschap. ‘Toen ik opgroeide hadden onze buren pleegkinderen. En later in mijn werk in het speciaal onderwijs werd ik geconfronteerd met een stuk nood. Kinderen die het thuis niet goed hadden. Dan dacht ik weleens: ‘Kom maar met mij mee naar huis.’ Nadat hun tweede dochter werd geboren, besloten Mark en Anne Marie een cursus pleegouderschap te volgen. ‘Tijdens die cursus wordt er flink aan je boompje geschud. Je leert wat voor soort gedrag kinderen kunnen hebben en wat dit van jou en je gezin vraagt. Hierdoor ga je goed nadenken: ‘Is dit echt iets voor mij?’

Een grote zus
Toen de oudste dochter van Anne Marie en Mark vijf jaar was, kwam hun elfjarige pleegdochter in het gezin wonen. Anne Marie: ’Ik herinner me nog goed dat we onze dochter wilden voorbereiden op haar komst. We liepen in het bos en vertelden haar dat stichting Timon had gebeld en dat ze een plekje zochten voor een meisje van elf jaar. Onze dochter reageerde verrast: ‘Dan heb ik eindelijk ook een grote zus!’ Net als haar vriendinnen. Het ging heel natuurlijk.’

De kinderen van Anne Marie en Mark weten eigenlijk niet beter dan dat ze een pleegzus- en broer hebben. Toch is het soms ook pittig. ‘Via de problemen die aan de ontbijttafel ter sprake komen, worden onze kinderen soms sneller wereldwijs dan je lief is. Ook moet je op sommige punten inleveren. Zo kunnen we bijvoorbeeld niet altijd samen als gezin naar een feestje, omdat onze pleegzoon minder prikkels aan kan dan onze eigen kinderen.’

Feest van herkenning
Anne Marie en Mark zijn blij dat ze een stevig netwerk hebben van familie, vrienden en de kerk die bijspringen als het nodig is. Zo zorgen familieleden weleens een weekendje voor ons gezin zodat we als echtpaar samen weg kunnen. Ook vanuit Timon is er ondersteuning. ‘Ze organiseren bijvoorbeeld avonden waarin thema’s aan bod komen, zoals hechtingsproblemen of seksueel misbruik. Het is een feest van herkenning om andere pleegouders te ontmoeten, en het is goed en prettig om zo je kennis bij te spijkeren,’ vertelt Anne Marie.

De gewone dingen
Het pleegouderschap is zowel moeilijker als mooier dan Anne Marie dacht. ‘Het blijft voor mij zoeken hoe je de balans goed houdt.' Voor Mark is het soms lastig om de taal van de pleegkinderen te verstaan. Een kind zegt dit, maar bedoelt soms iets heel anders. Toch zijn het juist de kleine of ogenschijnlijk gewone dingen die veel voldoening geven, zoals een onverwachte knuffel van hun pleegzoon. Of als ze zien hoe het nu gaat met hun pleegdochter. Anne Marie: ’Toen ze bij ons kwam, was ze een heel beschadigd meisje. Ze was heel teruggetrokken en sprak nauwelijks. En moet je haar nu zien: ze studeert, is actief bij de studentenvereniging en verzorgt zelfs een overdenking!’

Timon is op hard op zoek naar nieuwe pleegouders, omdat veel kinderen (tijdelijk) een (t)huis nodig hebben. Wil je meer weten?

Kijk op www.deeljethuis.nl

Meer ervaringsverhalen Naar deeljethuis.nl
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462 Amsterdam: 020 - 676 49 50
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist Rotterdam: 010 - 751 96 22
Copyright Timon 2018 Privacy Cookies Disclaimer Webmail