Menu

Van zendingswerk naar levenswerk

Zendingswerk aan de andere kant van de wereld: dat is wat José twaalf jaar geleden eigenlijk wil gaan doen. Het loopt anders: in plaats van zorgen voor kinderen ver weg, zorgen José en haar man nu al jaren voor hun bijzondere pleegdochter: "Dat Naomi op ons pad is gekomen zie ik als een roeping. Alsof God tegen ons wilde zeggen: 'Ga eerst maar eens liefde opbrengen voor één kind.'"

José: "We zouden kinderwerk gaan doen in Peru en we hadden allebei onze baan in het onderwijs opgezegd. Maar het liep mis met de organisatie en plotseling zaten we allebei thuis zonder werk." Precies in die periode worden ze gebeld door iemand uit hun kerkelijke gemeenschap. José: "Er was een gezin in de kerk met in totaal zeven kinderen. Er speelden een hoop problemen en nu waren ze op zoek naar opvang voor een dochter van 6 jaar." José en haar man, die dan zelf een dochtertje hebben van 8 maanden, besluiten gehoor te geven aan de oproep: de zesjarige Naomi komt bij hen in huis. Dat ze ook nooit meer weg zal gaan, daar hebben José en haar man op dat moment nog geen weet van.

Een flinke rugzak
José: "We zijn er toentertijd heel neutraal in gegaan. We stonden niet eens ingeschreven bij een pleegzorgorganisatie. Pas na drie maanden werd er een screening gedaan door SGJ." Als vrij snel wordt duidelijk dat Naomi een flinke rugzak met zich mee draagt. Naomi’s hechtingproces is niet goed gegaan waardoor ze een hechtingsstoornis heeft ontwikkeld. Daar komt bij dat Naomi een wat lager IQ heeft en een vorm van autisme. Dit alles samen maakt dat Naomi achterloopt op sociaal-emotioneel gebied.

Levenswerk
Er zijn dingen die Naomi misschien nooit zelfstandig zal kunnen en dat is soms confronterend. José: "Ik ben me er steeds meer van bewust dat de zorg voor Naomi een levenswerk is geworden. En dat is natuurlijk iets heel anders dan kortdurende pleegzorg. Hoe dat voelt, dat heeft gewisseld – en dat wisselt nog steeds – per fase. Ik denk dat andere pleegouders dat wel begrijpen. Het heeft veel tijd gekost voordat Naomi zich echt veilig voelde, ik denk wel zo’n zes jaar. Door de afwijzing die ze in het verleden heeft ervaren, heeft Naomi extra veel bevestiging nodig.

Als ze huilt of verdrietig is, zijn wij de enigen die haar kunnen troosten. Die verantwoordelijkheid voelt soms zwaar. Tegelijkertijd willen en kunnen we ook niet anders dan voor haar vechten. Naomi heeft een heel lief karakter. Ze is snel tevreden en heeft kunnen accepteren dat haar leven anders is. Dat is echt ons geluk."

Dat er een voogd en een pleegzorgwerker betrokken zijn, helpt ook. José: "Je kunt niet altijd met iedereen delen wat je voelt. Bij de pleegzorgwerker kan ik eerlijk zijn en mijn hart luchten. Ze is er niet alleen voor Naomi, ze wil ook weten hoe het met mij gaat."

Wat komt dat komt
"Voor mij zijn de mooiste momenten met Naomi, de momenten waarop we dichtbij mogen komen. Ze laat ook merken dat ze om ons geeft. Ze zegt heel vaak: ‘Ik hou van u!’ en dan denk ik 'Yes! Het is echt mooi dat ze hier een plek heeft gekregen.'"

De datum waarop Naomi bij José en haar man is komen wonen, blijft een speciale dag. Op die dag mag Naomi kiezen wat ze gaan eten. José: "We staan dan even stil bij het feit dat ze er is en bij ons hoort en dat het goed met haar gaat. Dat Naomi op ons pad is gekomen zie ik als een roeping. Alsof God tegen ons wilde zeggen: ‘Ga eerst maar eens liefde opbrengen voor 1 kind.'

Weet je, pleegzorg is een prachtig iets, maar het vraagt ook offers. We hebben nooit zo heel ver vooruit gekeken en dat doen we nu ook niet. Ik ben gewoon benieuwd naar hoe het verder zal gaan."

Meer ervaringsverhalen Naar deeljethuis.nl
Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2020 Privacy Cookies Disclaimer Webmail