Deze website maakt gebruik van cookies, daarmee voorzien we onze bezoekers van gebruiksgemak op onze website. Door te klikken op de knop akkoord, stemt u in met het gebruik van cookies. Meer weten over de verschillende cookies? Zie onze cookieverklaring. Akkoord
Menu
Terug naar de overzichtspagina

Het verhaal van Hayat

Het gaat goed met Hayat. De werkende, alleenstaande moeder woont samen met haar zoontje van vijf in Amsterdam. Ruim twee jaar geleden was haar situatie compleet anders. Hayat was thuisloos. Ze verhuisde van plek naar plek en er waren steeds confrontaties met haar ex. “Mijn zoontje bood ik geen stabiliteit. Ik was psychisch zwak. Ik was wel moeder, maar voelde het me niet.”

“Na vijf jaar wonen in Marokko, was ik met mijn baby teruggekomen naar Nederland. Mijn relatie was stuk gelopen en ik zorgde alleen voor mijn zoon. In Nederland probeerde ik eerst bij mijn moeder te wonen. Zij is hartpatiënt. Maar er ontstonden veel problemen doordat mijn ex wist dat ik daar woonde. Daarna heb ik een tijdje bij mijn vader gewoond. Hij had meer huurders, zelf was hij niet veel thuis. Maar ook daar wist mijn ex al snel van. De politie moest er weer bij komen, omdat mijn ex de deur intrapte en mij sloeg.”

Bang

Hayat zit helemaal aan de grond. Bij een bezoek aan haar moeder ontmoet ze de maatschappelijk werker die al jarenlang betrokken is bij het gezin. “Ze vroeg me hoe het met me ging. Ik vertelde wat er allemaal speelde. Dat het steeds erger en erger werd. Dat ik bang was en nachten wakker lag. Dat er iets moest gebeuren. Ze zei: ‘Je probeert nu vooral te overleven. Maar je hebt gewoon hulp nodig.’ Zo kwam ik via de GGD en de noodopvang van de Weesperhof bij Timon terecht in ’t Arendsnest*.”

Herstel

Daar begint voor Hayat een tijd van herstel. “Mijn grootste probleem was dat ik psychisch heel zwak was. Ik was moeder, maar ik voelde me geen moeder. Ik bood geen stabiliteit aan mijn zoon. Bij Timon had ik een plek voor mezelf en kon ik mijn problemen oppakken. Dat deed ik door te praten met mijn begeleider Hannelore. Elke week bespraken we een lijst met dingen waar ik mee bezig was. Hannelore is geen psychiater, maar ik kon alles met haar bespreken. Ik heb echt veel van haar geleerd. Ze heeft me gestimuleerd en gemotiveerd. Om positief en rustig te blijven. Ook om dingen stap voor stap te doen. Ik heb regelmaat geleerd. Dat kinderen op tijd naar bed moeten, dat je op tijd moet opstaan. Soms gaan er twee dingen goed en vervolgens gaan er weer dingen mis. Kan iets niet, dan pak je het later op. Zo heb ik langzaam overzicht gekregen: psychisch, geestelijk en financieel. De begeleiders leren je dat je het zelf moet doen.”

Vriendenkring

Ook sociaal verandert veel in het leven van Hayat. “Ik had amper een vriendenkring voordat ik bij Timon kwam, geen voorbeelden waar ik tegenop kon kijken. Maar in ’t Arendsnest kreeg ik een band met de andere moeders. Ook nu nog heb ik contact met die meiden. Ik heb echt een goede tijd gehad met mijn kind. Langzamerhand ontstond een gevoel van veiligheid en geborgenheid. Mijn ex moest zijn afspraken nakomen en kon mij niet meer uitschelden en stalken. ”

Droom

Sinds maart 2018 heeft Hayat een eigen huis en vanaf november ook een baan in de kinderopvang. Het eerste jaar alleen was best druk en zwaar. Hannelore begeleidt haar nu nog thuis, maar dat gaat stoppen. “Ik zou best willen dat ze langer blijft. Het is fijn om iemand te hebben. Maar het gaat heel goed. Ik voel me sterk en ik ben niet meer bang. Mijn zoontje ziet zijn vader regelmatig. Ook daarin ben ik gegroeid. Ik ben nu op het punt waar ik altijd van heb gedroomd.”

*De locatie ’t Arendsnest verhuist deze zomer naar Amsterdam Oost. Op deze nieuwe locatie met de nieuwe naam Noa Amsterdam krijgen nog meer moeders en vrouwen een plek.

Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2019 Privacy Cookies Disclaimer Webmail