Deze website maakt gebruik van cookies, daarmee voorzien we onze bezoekers van gebruiksgemak op onze website. Door te klikken op de knop akkoord, stemt u in met het gebruik van cookies. Meer weten over de verschillende cookies? Zie onze cookieverklaring. Akkoord
Menu

Familie in de buurt

“Rik en Ilja zijn als tweede ouders voor me. Ze letten op ons. Het is zo fijn om zo’n band te hebben. Familie hoeft niet altijd bloed te zijn!” Voor tienermoeder Carmen is het klip en klaar hoe belangrijk de relatie is met Ilja Klein en haar gezin. Al anderhalf jaar trekt Ilja met haar op. De familie woont als supportgezin een paar straten bij haar vandaan.

In Nederland zitten niet veel leeftijdsgenoten in dezelfde positie: Carmen is negentien en al 2,5 jaar moeder van de kleine Jayden. Ze raakte zwanger op haar vijftiende en is 16,5 als ze bevalt. “Als je zo jong moeder wordt, dan krijg je met best veel vooroordelen te maken. Er staan niet zoveel mensen voor je klaar. Mijn vrienden van vroeger zie ik misschien een keer in de maand, maar die hebben een totaal ander leven. Als er iets is zijn ze eigenlijk ook te jong om je te helpen. Als tienermoeders zijn we ook best wel wijs. Dus als er iets is, dan bel ik eerst m’n zus en m’n moeder en dan Ilja.”

Bij Ilja aan de grote eettafel vindt ook dit interview plaats. Carmen is samen met haar zoontje op de fiets gekomen. Het is duidelijk dat Jayden kind aan huis is, want zonder aarzelen loopt hij naar de speeltafel toe. Terwijl hij lekker speelt, vertellen Carmen en Ilja over de hechte band die tussen hen is ontstaan en hoe het allemaal begon.

Ilja: “Ik werkte als politieagent en heb ook Sociaal Pedagogisch Werk (SPW) gestudeerd, maar nadat we kinderen kregen wilde ik liever thuisblijven. Na de geboorte van onze eerste ben ik gestopt met werken en ik heb nog nooit spijt gehad van die keuze! Ik ben echt een thuismoeder. Toen onze jongste naar de basisschool ging, wilden we iets doen vanuit ons gezin. We adopteerden een tienermoeder en wilden eigenlijk een gezinshuis starten voor zulke meiden. Maar de twee oudste jongens mochten ook hun zegje doen en zij wilden geen kinderen bij ons in huis, in ons gezin. Het was goed dat ze dat aangaven. Daarna ontstond het plan om een tienermoederopvang te starten, maar dat liep iedere keer vast doordat we geen pand konden vinden. Een poosje later las Timon ons plan en zo is de locatie voor begeleid wonen van start gegaan hier in de wijk.” Zo ontstond ook het contact met Carmen. “Het is echt geweldig leuk om betrokken te zijn bij de meiden.”

Veel stress
Carmen: “Voordat ik hier kwam wonen, is het echt een rollercoaster geweest. Het was al wel de bedoeling dat ik uit huis zou gaan, omdat mijn moeder en ik vaak ruzie hadden. Ik heb ADD (aangeboren moeite met het vasthouden/reguleren van aandacht red.), dat is wel lastig om mee om te gaan. Je hebt dan een hele andere manier van naar de dingen kijken. Carmen wil er niet te veel over kwijt, maar “er zijn veel heftige dingen gebeurd in mijn leven. Er was veel stress thuis. Tot mijn vijftiende heb ik te maken gehad met huiselijk geweld. Ik moest snel volwassen worden. Het kleurt hoe je tegen de wereld aan kijkt. Vertrouwen is moeilijk voor me. Via Jeugdzorg ging ik begeleid wonen, want ‘je bent te jong om zelfstandig te wonen’. Ik ben wel drie keer verhuist. Vlak voordat ik naar school ging, kreeg ik door een ongeluk een whiplash. In april van dit jaar moest ik stoppen met school, het ging niet meer. Het leven met een kind is super druk. Mijn psycholoog kijkt nu wat de beste behandeling voor mij is, om meer rust te geven.”

Toch staat Carmen positief in het leven. De afgelopen anderhalf jaar is er veel gebeurd. En bij de familie Klein voelde ze zich al snel thuis. “Ik kijk altijd eerst wel even de kat uit de boom. Maar het is een heel zachtaardig gezin. De twee meisjes willen altijd spelen met mijn zoontje. En Ilja is heel behulpzaam, rustig en zonder vooroordelen. Ze luistert naar mijn verhalen. Hoe druk het ook bij mij kan zijn, ze helpt om overzicht te vinden.”

Kinderboerderij
Ilja: “Ik heb echt respect voor Carmen. Het is hard werken. Het leven met een kind is super druk en daarnaast is ze ook met allerlei hulp voor zichzelf bezig. Dat is goed, maar ook veel. Carmen is heel open en dat helpt. Zo ruimen we samen eens in de twee weken haar huisje op. We spreken ook gewoon ochtendjes af, dan gaan we even naar de bakker Bart of naar de kinderboerderij. In het contact is het ook fijn dat wij geen professionals zijn. Ik hoef geen verslag te maken van mijn contact met Carmen.
In ons gezin hebben we het heel goed met elkaar, en daarom wil ik ook graag uitdelen. We zijn gelovig. We willen graag de liefde van Jezus doorgeven aan de jonge moeders en hun kindjes. Ik voel echt liefde voor deze meiden.”

Huisje, boompje, beestje
Carmen: “Ik was me altijd al wel bewust van de keuzes die ik maakte. Van Rik en Ilja heb ik geleerd om er soms wat langer bij stil te staan voordat ik een keuze maak. Ze helpen me als ik even niet weet wat ik moet doen. Ilja zet me echt aan het den-ken. Ze geeft ook heel praktisch advies: bijvoorbeeld hoe ik het eten met mijn zoontje leuker maak.
Waar ik van droom?” Carmen lacht. “Van huisje, boompje, beestje. Een man kan ik altijd nog krijgen. Maar echt: als ik mezelf over een jaar zie, dan heb ik de voogdij over mijn zoontje, woon ik op mezelf en ik ga naar school. Maar dan moet ik wel aantal dingen achter me hebben waarvoor ik nu hulp krijg: de fysio, de psycholoog en de revalidatiearts. Ook moet ik leren omgaan met ADD. Er is nog zoveel aan mezelf te werken.”
Ilja: “Toen Carmen kwam was er nog veel onduidelijkheid. Afspraken maken was een heel ding. Nu is Carmen er gewoon, maar dat was niet altijd zo. Als het in huis rommelig was, was Carmen ook onrustig. Nu haar kamer opgeruimder is, is Carmens hoofd dat ook. En ik vind het mooi hoe Carmen met Jayden omgaat. Dat ze naar het baby- en kinderzwemmen gaat. Het gaat echt veel beter. De eindstreep komt dichterbij.”

Gezien worden

Rik en Ilja zijn niet de enige vrijwilligers die betrokken zijn bij tienermoeders. Door Zwolle heen is er netwerk van vrijwilligers die betrokken zijn bij 19 tienermoeders in alle wijken van de stad. Die vrijwilligers bundelen hun initiatieven in een stichting die bijvoorbeeld mamafietsen uitleent aan de meiden. Naast de persoonlijke contacten wordt er elke week koffie gedronken met elkaar en om de week is er een gezamenlijke maaltijd. Meer weten? Stichtinggezienworden.nl

Neutraler
Mirjam van Tilburg werkt als Intensieve Ambulante Gezinsbegeider met Carmen en haar zoontje. Daarnaast heeft Carmen ook een woonbegeleidster van Timon voor alle praktische zaken rondom wonen. Zodoende heeft ze soms wel vier keer in de week een gesprekje. Mirjam is blij met de inzet die Ilja Carmen biedt. “Dat biedt echt een meerwaarde. De vrijwilligers zijn ontzettend gemotiveerd en betrokken. Als hulpverlener staat onze tijd vast, maar Ilja is meer beschikbaar. Ook in het weekend kan ze haar bellen. En eerlijk gezegd is het ook anders wanneer ik langskom en vraag hoe het gaat. De meiden weten dat het moet, die hulpverlening, maar echt leuk is het niet. Voor hen is Ilja neutraler. Wat ik zelf ook heel mooi vind aan Ilja: ze zoekt altijd het positieve en ze haakt niet af. Er is wel eens ruzie geweest, Ilja zoekt dan naar een oplossing en ze kan het ook parkeren. Wat ook mooi is: doordat Ilja te meiden thuis uitnodigt, zien ze hoe het in een ‘gewoon’ stabiel gezin gaat, hoe die dingen aanpakken.”

Meer ervaringsverhalen
Meer weten?

Stuur een mail met je vraag naar:
E vrijwilligers@timon.nl
T 030 694 00 70

Regio Utrecht
Nieske Heutink (Houten, Utrecht, Ede, Bennekom, Bunnik, Nieuwegein)
Femke van Benthem (Zeist)
Jesse van der Graaf (Woerden, Culemborg)

Regio Amsterdam
Femke van Benthem

Regio Rotterdam
Carla Verkroost

Regio Noord
Jesse van der Graaf (Zwolle, Kampen, Apeldoorn, Lelystad)

Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2019 Privacy Cookies Disclaimer Webmail