Deze website maakt gebruik van cookies, daarmee voorzien we onze bezoekers van gebruiksgemak op onze website. Door te klikken op de knop akkoord, stemt u in met het gebruik van cookies. Meer weten over de verschillende cookies? Zie onze cookieverklaring. Akkoord
Menu

Over poffertjes bakken en 'goede buur' zijn

“Achter ieder gedrag zit een verhaal.” Voor Roos en Andrew, omwoners bij het PerspectiefHuis in Nieuwegein, is dat zo duidelijk als wat. Ze wonen bijna twee jaar naast een locatie waar twaalf jongeren van 14 tot 18 jaar worden opgevangen. En dat doen ze met veel plezier.

Roos (25) en Andrew (27) zijn net getrouwd als ze bijna twee jaar geleden aan dit avontuur beginnen. Niet iedereen snapt waarom ze dit doen. Roos: “‘Waarom ga je naast van die jongeren wonen?’, zeggen de mensen wel.” Het is ook niet alsof ze niets te doen hebben. Roos heeft een fulltime baan in Amsterdam op een evenementenlocatie en Andrew werkt in de ICT en volgt één dag in de week een Hbo-opleiding. Andrew: “We waren op zoek naar woonruimte en klaagden op een verjaardag dat het niet lukte. Een tante van Roos werkte bij Timon en zij zei ‘is het niets voor jullie om als vrijwilliger bij Timon te wonen, jullie hebben allebei wat met jongeren?’ Dat klopt.” Roos: “We doen allebei jeugdwerk in de kerk. Als ze lekker tegendraads gaan worden, dat vinden wij een leuke leeftijd. Qua levensfase zitten we daar zelf ook nog niet ver vanaf.”

Buurten

Er volgen gesprekken met vrijwilligerscoach Nieske en ook met een jongerenmentor van de locatie. Roos: “Daardoor kregen we meer een beeld. En konden we beter bepalen of we kernbewoner of omwoner wilden zijn.” Andrew: “Met de jongeren samenwonen was voor ons een stapje te ver. We wilden wel graag een eigen huis.”

Inmiddels woont het stel bijna twee jaar in Nieuwegein. Roos: “Nieske had van alles verteld: dat het belangrijk was om zo laagdrempelig mogelijk bezig te gaan, dat we het niet te groot moesten maken, en dat het contact vooral belangrijk was. Maar wat we precies gingen doen, moest in de praktijk duidelijk worden.”
Elke woensdag buurten Roos en Andrew nu ’s avonds bij de jongeren van ‘hun’ huis (fase 1). Roos: “Wij organiseerden eerst heel gestructureerd een vaste spelletjesavond, maar dat werkte niet. Dat voelde teveel als moeten voor de jongeren. Alleen toen we stopten, kwamen ze vragen waarom we geen spelletjes meer deden. Nu gaan op woensdag ‘gewoon’ om vijf uur samen koken en eten. Dat betekent meestal dat de leiding en wij staan te koken en zij er omheen staan. Dan kletsen we met elkaar.” Andrew: “En om acht uur doen we vaak een spelletje. We hebben een heel stel spelletjes bijgekocht, echt een mand vol. Vooral spelletjes als ‘Een Kletsdoos’ en ‘Openhartig’ doen het goed. Spelletjes waarbij gepraat en verteld wordt. Ze vinden het fijn om te vertellen.”
Roos: “En doordat je zo een band opbouwt, ontstaan er weer andere dingen. Bijvoorbeeld een avondje nagellakken met de meiden. Het is zo leuk hoe blij ze kunnen zijn met super simpele dingen. Toen wij een poffertjespan kregen, heb ik een keer met een van de meiden poffertjes gebakken, dat vonden ze echt super.”

Typisch

Andrew: “Het zijn typisch tieners, net zoals de tieners in de kerk. Wel tieners met een verhaal. Ze zijn ook op zoek naar grenzen. Alleen bereiken de jongeren in de kerk sneller een grens. Ze kijken met een andere bril naar de wereld.” Roos: “De jongeren hier hebben vaak echt een vette valse start gehad.”

Roos en Andrew zijn enthousiast over de hulpverleners en de samenwerking met hen. Andrew: “Die zijn echt heel goed. Ook als er iets is, waar we ons zorgen over maken, kunnen we dat bij hen kwijt. We vonden ook een tijdje allemaal peuken in de tuin. Toen ben ik een keer langs gekomen op de groepsavond. ” Roos: “Van de hulpverleners horen wij niks over hun verhaal. Zij bepalen zelf wat ze willen delen. Dat is fijn, want anders stap je misschien toch al onbewust op een bepaalde manier op iemand af. En sommigen vertellen veel en anderen niet.” Andrew: “We merken wel dat hoe meer wij van onszelf delen, hoe meer zij dan ook doen. Een tijdje geleden kwamen er twee spontaan op mijn verjaardag. Dat vond ik echt heel leuk.” Roos: “We zijn echt een kleine community.”

Voorlopig zijn deze omwoners dus nog niet weg. Roos: “We gaan dit zeker nog wel twee of drie jaar doen. We voelen ons echt heel erg op onze plek.” En hun enthousiasme werkt aanstekelijk; want inmiddels is een bevriend stel ook als omwoners aan de slag gegaan.

Meer ervaringsverhalen
Meer weten?

Stuur een mail met je vraag naar:
E vrijwilligers@timon.nl

Of bel naar één van onze vrijwilligerscoaches via:

T 030 694 00 70

Nieske Heutink: voor de locaties in
Houten, Utrecht, Ede, Bennekom, Bunnik, Nieuwegein

Femke van Benthem: voor de locaties in
Zeist, Amsterdam

Jesse van der Graaf: voor de locaties in
Woerden, Culemborg, Zwolle, Kampen, Apeldoorn, Lelystad, Perspectiefhuizen Rotterdam en Vlaardingen

Margreet Kasbergen: voor de locaties in
Rotterdam

Timon Centraal Bureau
Bezoekadres Postadres Centraal bureau: 030 - 694 00 70
Laan van Vollenhove 3209 Postbus 462
3706 AR Zeist 3700 AL Zeist
Copyright Timon 2020 Privacy Cookies Disclaimer Webmail